home > wetgeving
Wetgeving zorg
- Introductie
- Toelichting
Introductie
Binnen de gezondheidszorg zijn vele wetten van kracht.
Wetten die gericht zijn op de belangen en bescherming van patienten zoals:
- Wet Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen (BOPZ)
- Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO)
- Wet Klachtrecht Cliënten Zorgsector
- Wet Medezeggenschap Cliënten Zorginstellingen
Wetten die gericht zijn op de kwaliteit van de zorg zoals:
- de Kwaliteitswet Zorginstellingen
- Wet Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (BIG)
Wetten gericht op de besturing en financiering van de zorg:
- AWBZ en Zorgverzekeringswet (voorheen de Ziekenfondswet),
- Wet toelating zorginstellingen (voorheen de Wet Ziekenhuisvoorzieningen) en
- Wet Marktordening Gezondheidszorg (voorheen Wet Tarieven Gezondheidszorg
Op deze pagina's beperken we ons tot de laatste vier wetten die gericht zijn op de sturing en financiering van de zorg.
De rubriek wetgeving is verdeeld in de volgende onderwerpen:
Toelichting
Besturingswetgeving
Centraal in de sturingswetgeving staan de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) en Zorgverzekeringswet, die regelen welke zorg er is verzekerd is. De AWBZ regelt ook via de indicatiestelling de toegang tot de zorg.
De Wet Toelating Zorginstellingen heeft als aangrijpingspunt de vraag wie de verzekerde zorg mag leveren (de toelating) en stelt voorwaarden aan het bestuur, de bedrijfsvoering en de bouw van voorzieningen. Deze wet beheerst de zorgaanbieders.
De Wet Martkordening Gezondheidszorg (WMG) regelt geeft de spelregels waaronder marktwerking in de zorg vorm krijgt en regelt de bevoegdheden van de Nederlandse Zorgautoriteit. Deze wet beheerst de prijs van zorg en schrijft voor welke prijs de zorgaanbieders bij de zorgverzekeraars en -kantoren mogen declareren.
Gezamenlijk zijn deze drie wetten als een drieluik te beschouwen met in het hart de AWBZ of zorg verzekeringswet. Gezamenlijk vormen ze ook de harde kern van wetgeving waarmee de overheid de zorg stuurt. Met name de sturing via de WMG (prijs) en WTzi (toelating, bouw en deels volume) staat bekend als aanbodsturing.
De financiële en beleidsmatige consequenties van de uitvoering van deze drie wetten worden jaarlijks zichtbaar in de rijksbegroting van VWS (voorheen Financieel Overzicht Zorg -FOZ-, later het Jaaroverzicht Zorg -JOZ- , daarna Zorgnota
genoemd en inmiddels geïntegreerd in de begroting van VWS). Hierin worden de macrokaders aangegeven waarbinnen de kosten zich mogen ontwikkelen.
De Rijksbegroting/Zorgnota vormt met haar macrokaders de bodem onder het drieluik en is daar tot vandaag de dag onlosmakelijk mee verbonden.
In de overgang naar vraagsturing zou het sturen via deze "aanbodwetten" zienderogen minder moeten worden en de daaraan gepaarde bureaucratie aanzienlijk afnemen. Tot nu toe merken cliënten en zorgaanbieders daar weinig van.
Het drieluik
De drie typen besturingswetten vormen een samenhangend geheel. Besluiten op titel van de ene wet hebben vrijwel altijd consequenties voor de andere wetten. Voorbeeld: een vergunning voor uitbreiding van capaciteit (WTZi) leidt tot wijziging van het budget (WMG). Ander voorbeeld: de productieafspraak die het Zorgkantoor met de instelling maakt (AWBZ) is de grondslag voor berekening van het budget (WMG) maar moet passen binnen de toelating van de instelling (WTZi).
De besturingswetgeving -het drieluik- staat al decennialang ter discussie.
Deze hele website ggzbeleid.nl getuigt hiervan (zie verder de rubriek ontwikkelingen). De kabinetten Balkenende II eb III hebben veel discussies beslecht en omgezet in nieuwe wet- en regelgeving waarvan de belangrijkste per 1 januari 2006 zijn ingevoerd.
